Honden zijn al duizenden jaren onze maatjes, collega’s, waakhonden, jagers, herders, gezelschapsdieren én afwas inspecteurs. Maar ooit – echt waar – hadden ze een serieuze baan. Ze hoeden schapen, bewaakten het erf, trokken karren, of hielpen ons wild opsporen. Geen dag zonder taken, geen minuut zonder functie. En dat deden ze met volle overgave.
Maar toen….In de afgelopen circa 50 jaar zijn die taken flink afgenomen. We hoeven niet meer zelf op jacht, er staan geen wolven meer op iedere oprit, en onze kuddes zijn tegenwoordig boodschappen in de supermarkt (waar je hond niet eens naar binnen mag). Dus zou je denken: die werklust, die eigenschappen… die zijn wel verdwenen, toch?
Nou, nee.
Die zitten er nog. Hardnekkig. Vastgeklonken in hun DNA als een natte hond aan je net verschoonde bank. Het maakt niet uit of je een stoere Mechelse herder hebt of een ieniemienie Maltezer – iedere hond heeft eigenschappen die ooit ergens voor bedoeld waren. En die moeten eruit. Op een gezonde manier, welteverstaan.
Gebruik het… of je hond doet het zelf
Laat je het liggen, dan gaat je hond zelf aan de slag met het invullen van z’n oerdriften. En geloof me: zijn ideeën hierover zijn vaak nét iets minder handig dan de jouwe. Denk aan: slopen, eindeloos blaffen, uitvallen naar alles met wielen, of het inzetten van zijn speurneus om die éne kat in de struiken 30 minuten lang te achtervolgen terwijl jij jezelf een hernia trekt aan de riem.
Maar… hierin ligt juist een kans voor meer verbinding!
Want als jij de werkeigenschappen van je hond serieus neemt, hem daar een uitlaatklep voor biedt, samen dingen onderneemt die bij zijn aard passen – dan ontstaat er iets magisch. Verbinding. Vertrouwen. En een hond die tevreden in z’n mand ploft zonder eerst je bankstel te herinrichten.
En het hoeft écht niet moeilijk te zijn:
- Laat je Border Collie tijdens de wandeling bewegingen sturen: jij loopt, hij stopt, jij rent, hij volgt – hallo kuddegevoel!
- Geef je Beagle een geurspoor in het bos of park: hij speurt, jij geniet van je koffie to go.
- Laat je Labrador apporteren in het veld: een dummy, een dennenappel, je handschoen (die je per ongeluk weer vergat).
Geen dure spullen, geen clubabonnement, geen diploma vereist. Gewoon samen op pad, met een beetje inzicht in wat jouw hond van nature graag doet.
Liever vooraf dan achteraf
En als je op het punt staat een pup of hond aan te schaffen: verdiep je eerst in het ras. Het voorkomt een hoop frustratie. Want een jachthond die nooit mag jagen, een herder die niet mag drijven, of een waakhond die niets te bewaken heeft… dat is vragen om misverstanden. En om veel, héél veel eentonige wandelingen aan de lijn door dezelfde straten, omdat ‘ie anders z’n neus achterna gaat in het bos.
Laten we eerlijk zijn: dat is geen leven voor een dier dat gevormd tot de fantastische partner die een hond kan en moet zijn.